Waar is "Thuisvlijt" mee bezig?

27 Augustus 2017.

Op zondag 27 Augustus werd het oldtimerspektakel 'Hoorn op rolletjes' gehouden. Verspreid over de binnenstad van Hoorn staan zo'n 200 auto's van voor 1989 opgesteld, maar er is meer te zien/doen. Het is koopzondag, de winkels zijn open en er staan diverse eet/drinkstandjes. Op verschillende plaatsen in de stad wordt live muziek gespeeld. Alle deelnemers aan de oldtimerdag kregen een lunchpakketje aangeboden en er werd een foto gemaakt van je auto met Deborah (Marylin Monroe look alike).

Als eigenaar van een deelnemende auto, kon je ook nog meerijden in een rondrit van een uur, die je door de mooie dorpjes rondom Hoorn leiden. Wij hebben dat dit jaar niet gedaan, dus waren wij met een groepje van 7 auto's als een van de eersten die de stad inreden. Heel bijzonder om door die oude binnenstad te mogen rijden, normaal gesproken komt er nooit een auto over de Grote Noord. We eindigden op een mooi plekje op het Gouw, bijna tegen de afzetting die om 16.30uur weer weggehaald ging worden. Voor ons heel gunstig, dan konden we na afloop van deze dag zo de dijk oprijden naar Ootje Konkel, waar we pannekoeken gingen eten.  Het was prachtig weer en in Hoorn was het supergezellig, je komt altijd wel bekenden tegen.

Volgend jaar gaan we weer naar Hoorn, de verwachting is dat ons groepje dan nog groter is.

We verheugen ons er nu al op!

13 nov, 2016.

Als je hebt over een uitzicht, kun je daar verschillende dingen bij bedenken. In mijn geval heb ik letterlijk een nieuw uitzicht hier in de polder. De grote bomen langs de weg zijn gekapt, omdat ze ernstig beschadigd waren door de storm van afgelopen zomer. Het was echt even wennen en in het begin vond ik het maar een kale boel. Nu zie ik ook de voordelen, er komt meer licht in de wei voor het huis, we hoeven minder gevallen bladeren op te harken, we kijken verder het natuurgebied aan de overkant in en met de voorraad hout in het houthok komen we de winter wel door. Bovendien komen de roofvogels nu op ons hek zitten bij gebrek aan een boom, dus poes Capri kijkt haar ogen uit vanaf haar favoriete plekje op de kast voor het raam. Soms waagt zich een Buizert op het vogelvoederhuis, dan maakt Capri dat ze achter een kamerplant komt, want dat is wel een HELE GROTE HAP voor een kleine polderpoes.

Ook aan- en in het huis is het een en ander veranderd, we hebben een nieuw dak (asbestvrij) en de werkplaats is op een lik verf en wat leuke werkplaatsitems na klaar. Mijn atelier is ingericht en mij rest alleen nog alles op zijn plek te zetten en de muur langs de trap het uiterlijk van een Portugese muur te geven. Vind ik leuk! Er is al een mooie muurposter geplaatst en ik wil zelf de rest van de muur beschilderen. Dan nog hier en daar wat namaak wijnranken en andere 'opsmuk' en dan is het 'net echt'.

Op school heb ik deze week afscheid moeten nemen van mijn lesgroep, ik ben naar een andere groep gegaan op een andere lesdag. Ik zal ze missen, het kippenhok, maar afgesproken dat we elkaar niet uit het oog gaan verliezen. Voor iedereen een sleutelhanger met gehaakt hartje gemaakt, mijn visitekaartje voor deze site erbij gedaan zodat ze kunnen me vinden als ze willen.

Het werken op mijn nieuwe afdeling bevalt goed, echt een leuk team. Even een hele andere doelgroep qua bewoners, maar ook wel weer leuk om te werken met demente mensen.

Het uitzicht m.b.t. mijn gezondheid is wat minder positief. Ik ben al bijna 3 weken bezig met een longontsteking en verkoudheid. Van de ene dokter naar de andere, het ene medicijn na het andere. Nu even een korte Prednison kuur om de antibiotica beter zijn werk te laten doen. Hopelijk gaat het snel beter, want het is af en toe best benauwd en vermoeiend. Ik moet echt serieus gaan stoppen met roken, want ik wil nog niet 'uit zicht raken' als je begrijpt wat ik bedoel..........zucht.

De winter staat voor de deur. Een paar dagen geleden was de polder wit, de auto bevroren en de open haard loeiheet. Weer tijd voor warme chocolademelk met een toef! Heerlijk droog,  koud weer in het vooruitzicht. Ik hoop dat ik wat tijd kan vinden om te breien, want er wachten nog wat opdrachten en ik kan zelf ook nog wel het een en ander voor mijn huisgenoten en mijzelf verzinnen.

UITZICHT, het kan zomaar weer anders zijn, hoe je het ook bekijkt.........Cool

 

 

 

Tjonge, wat is mijn laatste blog alweer een tijd geleden gemaakt. Hoogste tijd om ff bij te kletsen, want er is zoveel gebeurt in de tussentijd.

Inmiddels is broer inderdaad bij ons komen wonen, hebben we pijnlijk afscheid moeten nemen van 'poes Mustang' en ben ik toch weer aan het leren geslagen.  De verbouwing van de stal (overmorgen komt het nieuwe dak er op) en mijn atelier zijn bijna voltooid en de oude loods staat nog steeds overeind. EN ER WORDT NOG STEEDS GEHANDWERKT NATUURLIJK!!

Vorige week afscheid genomen van bewoners en collega's op de afdeling waar ik mijn stage deed voor de opleiding Verzorgende IG. Ik ga ze missen, heb het daar erg naar mijn zin gehad en veel geleerd. Omdat de meeste dames collega's aan de lijn doen, heb ik de traktatie aangepast en voor iedereen een 'petit fourtje'  gehaakt. Dat sloeg in als een bom! Hele leuke reacties gehad hierop. Volgende week start ik op een nieuwe werkplek en ga ik het 3e en laatste jaar van de opleiding in.

Dus binnenkort gaat alles weer van start, maar nu geniet ik nog even van een paar vrije dagen, Fluistertnog even lekker de tijd om te doen waar ik plezier in heb.

 

17 Maart 2015.

Ik weet nog dat ik 'vroeger toen ik nog klein was' fantaseerde over het wonen op een boerderij. Lekker landelijk wonen, de vrijheid, het gemoedelijke van een dorp, tussen de dieren, ravotten op de hooizolder enzovoort. Door de ogen van een kind zie je immers alleen de leuke dingen. Die wens is uitgekomen. Toegegeven, het is hier fantastisch wonen. Maar we hebben geen boerderijdieren, behalve twee boerenpoezen en een dorpskater. Of je moet de boerenmuizen, spinnen en Emotten meetellen, bahbah. Met de vrijheid valt het soms ook niet mee, ik kan er maar niet aan wennen dat iedereen zomaar binnenloopt. Of ben ik nou niet 'sociaal' genoeg? Ravotten op de hooizolder? Haha, nee er ligt allang geen hooi meer. En de oude (lees rotte) vloer is gelukkig vervangen voor een veiliger exemplaar waar nu de onderdelen van de oldtimers opgeslagen liggen. En een atelier in aanbouw herbergt, maar daarover meer in een volgende Blog.

Een andere 'oude wens' van mij, was een Ford Capri. Toen ik 12 jaar was (1979), was mijn broer 25 en kocht zijn eerst nieuwe auto. Ik kon met geen mogelijkheid over de lange motorkap heenkijken, maar wist toen al dat ik 'later als ik groot ben' ook zo'n auto wilde. Het heeft nog 32 jaar geduurd voor ik er zelf een kon kopen, maar uiteindelijk kon ik die oude wens in 2010 inwilligen. Grappig genoeg heb ik deze vorig jaar aan mijn broer verkocht en kocht ik zelf een andere met wat meer PK's (paardenkrachten).

En dan kom ik automatisch bij de paarden, ik was een echte 'paardengek' vroeger. Alle meubelen werden door mij omgebouwd tot paard, het bankstel, de keukentrap, ik heb zelfs een heel 6-span in de tuin gezet (de step, alle fietsen en de grasmaaier), met elkaar verbonden door mijn paarse springtouw, dat prima dienst deed als teugels. Zelf zat ik bovenop mijn houten lessenaartje om 'de paarden' in bedwang te houden.

Ik heb ruimte genoeg voor een echt paard, maar ik moet toegeven dat de wens niet zo groot meer is. Ik vind het nog steeds geweldig om af en toe 'te paard' te gaan, maar dat is nu mooi genoeg.

Nieuwe wensen heb ik ook, maar die zijn van hele andere strekking. Zo wens ik dat ik mijn broer en zus nog lang om me heen mag hebben en dat ik af en toe een facebookje krijg van lieve omes en tantes. Ik wens dat mijn 'lief'en ik nog lang samen mogen zijn in 'ons Boetje in de polder' en dat (verre) vrienden ons nog steeds weten te vinden.

Tot slot wens ik dat mijn wens om een eigen winkeltje te openen ook nog eens waarheid wordt, het is een kwestie van durven. Een sprong in het diepe...........pffffffffffft. Maar ik vind het zo eng en zie overal muizenissen. Toch betrap ik mezelf er op dat ik er wel mee bezig ben, anders zou deze website er niet zijn. En het atelier in aanbouw, dat moet toch wat zeggen. IK WENS DAT IK DAT ZOU DURVEN...........tips zijn zeer welkom!!

 

 

30 JULI 2014.

Sinds afgelopen vrijdag (het is nu woensdag) hebben we er een huisgenoot bij. Een stevige rode kater van 9jaar jong die luisterd naar de naam 'Hummer". Heel toevallig dat zijn vrouwtje hem ook de naam van haar favoriete auto gaf. Hummer is een echte knuffelkat, hij komt naar je toe als je hem roept en hij ligt heel graag op schoot, ik kan je zeggen dat het een schoot vol is. Hij gaat s' avonds mee naar boven en nesteld zich languit op het voeteneind van het bed, maar is s'morgens heel vroeg wakker en wil dan aandacht. Mustang en Capri wennen langzaam aan hem, ze gaan wel op hem af om zijn achterkant te besnuffelen, maar als hij zich omdraait duiken de meiden in elkaar en wordt er hevig geblazen. Hummer geeft er niks om, vind het allemaal maar 'kouwe drukte'. De eerste dag hebben we hem in huis gehouden, maar hij harkte al gauw aan het kattenluik in de gang, dus de volgende dag bleef de deur open voor hem, zodat hij de werkplaats in kon. Dat daar twee mannen de hele dag aan auto's stonden te sleutelen deed hem niet veel, hij had een prima slaapplek gevonden onder de body van een Ford. Af en toe kwam hij even binnen voor een hapje en een drankje. De schuifdeur naar buiten had hij wel al snel in de gaten, dus het was voor ons even oppassen dat hij niet ontsnapte. Ook naast deze deur zit een kattenluik, maar helaas voor Hummer ging deze niet open, terwijl Mustang en Capri gewoon in- en uitliepen. Tijd voor een chip dacht ik zo. Dus ook Hummer is nu gechipt.

 Gisteren zijn we even met Hummer naar buiten gegaan, dat beviel hem wel. Hij heeft kennis gemaakt met Bo, het hondje van mijn schoonouders. Bo is een klein hondje met een grote bek, maar Hummer is een grotere kater zonder angst voor hondjes. Bo kreeg een paar oorvijgen en Hummer maakte dat hij naar binnen kwam. Zo, die kon hij in zijn zak steken! Vanonder zijn Ford-schuilplaats hield hij Bo in de gaten, maar die was al afgedropen naar zijn eigen huis. HAHA, daar snapte Bo niks van, poezen gaan altijd op de loop zodat hij ze leuk door het weiland kan jagen. Maar deze kanjer van een kat is niet voor de poes.

Hummer heeft zijn eigen rituelen, zo gaat hij absoluut niet op de kattenbak! En zoals Mustang en Capri soms een muis bij me komen brengen, heb ik van Hummer een paar keer een ander soort 'verrassing' gekregen. De kattenbak gevuld met aarde (zodat het een beetje op buiten leek) hielp ook niet, dus daar kan ik zelf een Dahlia in planten wat hem betreft. Maar dat probleem is ook opgelost, Hummer gaat nu zelfstandig door de luikjes en kan net als zijn poezendames in-en uit wanneer hij dat zelf wil. Dus hoop ik ook niet meer rond 3.30uur wakker te worden van een miauwconcert. We gaan het zien, Hummer doet het boven verwachting goed. En wij doen de rest, Capri en Mustang hebben ook geaccepteerd dat hij niet meer weggaat. Al het andere 'vreemde kattengespuis' wordt nog steeds door de zusjes hardhandig van de werf verwijderd. Dat dan weer wel................

Nieuwe commentaren

29.11 | 09:55

Jaaaaaaaaaaaaaa, het is weer goed weer om te handwerken. Kijk voor gratis patroontjes eens op mijn site.

...
30.01 | 17:15

Hallo Marrit, leuk dat je mijn website hebt bezocht. Maak je maar geen zorgen over de pesterijen op school, jij durft wel te doen wat je leuk vind! groetjes!!

...
29.01 | 23:49

Leuke site ik ben marrit en mijn hobby is is ook handwerken op school word ik er mee gepest want zij denken dat handwerken voor oude mensen is en ik ben 12 8-

...
22.05 | 09:46

Mijn portfolio 'handwerken'.

...
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE